Pierwsze wolne niedzielne popołudnie od 20lutego.....

I zablokowało mnie pisaczo.....

Z pewnością to zmęczenie, bo pracuję od 21 lutego..... znowu w miejscu,które znam, które jest przyjazne, ale ma swoje minusy jak każde miejsce na tym świecie.....

pracuję długo, bo od 9 rano do 22, a na dodatek bywa,że podopieczna z rodziną nie respektuje mojej codziennej przerwy, która powinna trwać minimum 2 godziny..... kiedy podopieczna ma jakieś wyjście do rodziny czy jakieś swoje zajęcia dla seniorów skracają mi przerwę, a na dodatek ciągają mnie z nią, więc po pierwszym tygodniu już byłam zmęczona, jakbym pracowała miesiąc..... w takich okolicznościach zupełnie nie ma chęci na pisanie.....

musiałam tupnąć nóżką dosyć głośno i tupałam ponad tydzień, nieugięcie walcząc o swój wolny czas, który jest mi potrzebny żeby nie zwariować, czego zdaje się rodzina podopiecznej, ani ona sama nie rozumieją za grosz, bardzo zdziwieni faktem, że jak z nią gram w chińczyka,to też jestem w pracy i jak mnie z nią ciągają na 5 godzinne sniadanka i 6 godzinne obiady, to też wtedy pracuję..... doszło do tego, że w ciągu 7 dni 4 dni byłam z nią poza domem, a moja przerwas kurczyła się do 45 minut..... do jednego z nich mnie niemal przymuszono, nie pozostawiając mi wyboru, bo raptem każda z 3 córek ma coś ważnego,albo nie ma ochoty na siedzenie 3 godziny w towarzystwie mamusi i jej równie wiekowych przyjaciółek z kółka różańcowego

wiec dzisiaj mam drugie wolne popołudnie, a w stanowczości pozostawania w domu jestem nieugięta..... jeden wyjazd w tygodniu z podopieczną i tylko wtedy, kiedy nie ma kto z nią jechać i jej asystować..... na razie wypada kolejny wyjazd we wtorek, jutro już muszę ją uświadamiać,że każdy kolejny wyjazd w przyszłym tygodniu odbędzie się beze mnie..... ciężkie to do przebrnięcia,kiedy szefowa ma na to wyrypane po całości i tylko dużo mówi, nie robiąc nic..... no poza kasowaniem naprawdę dużych pieniędzy za pracę, którą wykonuję ja..... a przecież to ona jest od egzekwowania praw swoich pracowników.....

mocno się zastanawiam nad przedłużeniem umowy, tym bardziej że dalej się turlam z problemami zdrowotnymi,które skutecznie odbierają mi chęć do życia i pracy, a wręcz mi ją uniemożliwiają.....

nie mam pomysły jak to będzie dalej, na razie jest jak jest do końca mego pobytu tutaj..... w każdym razie trzeba znowu walczyć samotnie dalej ( jak ten pieprzony blaszany rycerzyk, którym już wieki całe nie byłam)..... 

muzycznie w zanadrzu nie mam na dzisiaj nic.....