Kolejny dzień.....

8 marca bezpowrotnie minął i muszę przyznać, że był bardzo owocnym dniem..... plan jaki miałam może nie jest wykonany w 100%, bo musiałam go odrobinę zmodyfikować, ale to nic..... ważne, że bukiet żonkili stoi na..... no właśnie na czym, bo ani to bar, ani lada, ani blat bo za wąski..... no na czymś tam stoi i rozkwita ciesząc moje oczy..... kosmetyczka też była w ramach spa i kawa chociaż nie w kawiarni, to była w zacnym towarzystwie i nawet  jednej smutnej pani wywołałam na twarzy uśmiech wręczając jej badylka i życząc wszystkiego dobrego, no bo cóż z tego że jej nie znam, w końcu też kobietka..... no i minę miała bezcenną, taką zaskoczoną i od razu chwilę po tym się rozpromieniła:)

pisałam ostatnio, że gonię w piętkę? no to teraz dopiero się zaczął galop, bo od wczoraja wiem, że już 13-go wyjeżdżam do pracy, a spraw do załatwienia jest kilka i gdyby nie to, że muszę czekać na kuriera z dokumentami dotyczącymi kontraktu, to bym się nie spinała..... ale jak wiadomo kurierom się nie spieszy i dzisiejszy dzień taki właśnie niespieszny kurier wziął i mi zmarnował..... na szczęście nie do końca, bo w domu też się znajdzie coś do porobienia przed wyjazdem, tyle że mi to skutecznie zaburzyło cały plan wyjazdu i w związku z tym jutro pan kurier będzie za mną ganiał po całej wsi, albo i powiecie, a jak go znam to wrzuci czyt. upchnie perfidnie przesyłkę formatu A4 na siłę do skrzynki listowej ( jako uczynił ostatnim razem zamiast zadzwonić do mnie, kiedy to nie otworzyłam mu drzwi ponieważ byłam jakby to ująć "ocupado", bądż też w języku germańskim "besetzt")


trudno, jutro nie ma to tamto i mnie też w domu nie ma, bo wyjazd mam do powiatu, no chyba że wyjadę w piątek, ale i tak domować nie będę, bo na podróż należy nabyć drogą kupna kilka dość istotnych drobiazgów..... trochę się obawiam tego wyjazdu..... stan pacjenta nie motywuje mnie dodatkowo, bo kogo by motywowało 50kg do dźwigania po kilka razy na dobę każdego dnia, ale póki co nic lepszego nie ma na podorędziu, a od siedzenia w domu pieniędzy nie przybywa..... w najgorszym przypadku wrócę, albo już tam w Germanii na inny kontrakt mnie skierują..... a jeśli jakimś cudem wszystko się dobrze poukłada, to wrócę do zacisza w okolicach 24-kwietnia..... trochę długi ten wyjazd, no ale zobaczymy, jak nie spróbuję to się nie dowiem co i jak, z resztą zazwyczaj tak bywa, że do ostatniej chwili, póki się nie wejdzie w daną sytuację nic nie wiadomo.....


martwię się tylko trochę o mój kręgosłup..... a może martwię się na zapas, może nie będzie tak źle jak mi się wydaje, może to tylko znowu moje pesymistyczne loty myśli..... trudno, klamka zapadła, teraz mogę tylko dopilnować czy wszystko mam spakowane, nabyć to co mam do nabycia, a w chwili obecnej zjeść obiad w postaci pysznego krupniku z grzybem i mięsnymi kuleczkami, zaparzyć kawę i na chwilę zaszyć się w muzykę na spokojność, którą i Wam zostawiam w obrazku poniżej;)

..... plum, plum, plum.....

Ps. Uprasza się o nieżegnanie albowiem jeszcze tu wdepnę starym dobrym zwyczajem przed wyfruwem ;)