odsłuch i wena.....

są takie chwile, zwłaszcza te wieczorowe, że siadam,zakładam słuchawki i znikam od godziny 21:00...


i wtedy nie ma mnie dla świata, za to jestem ja i mój czas, a raczej bezczas, herbata z kubkiem na jesienne wieczory.....


bo to już jesień..... od jakiegoś tygodnia odlatują żurawie, w powietrzu czuć zapach ziemi i palonych traw, coraz częściej o poranku pachnie żywicą i liściorami, i coraz trudniej mi się rano obudzić.....


a pora by się przyzwyczajać do wczesnego wstawania,bo za kilka dni, 3 może 4 wyjadę znowu do pracy..... trochę się to wszystko przeciągnęło przez L4, ale widać tak miało być, powinnam się przyzwyczaić do mego kozackiego szczęścia i chociaż doskonale wiem, że je mam, to sama łapię się na tym, że zapominam, że przecież u takich indywidualistów jak ja, nic nie może być normalnie w sensie planowania.....


trochę się zawiesiłam w pisaniu, bo coś ta moja wena mnie opuściła, leniwa się zrobiła niemal tak jak ja, ale z pewnością to, że nie piszę nie znaczy, że jest kiepsko, jest spokojnie tfu tfu.....


nic nie spędza mi snu z powiek, nic nie irytuje zbytnio, nic się nie kołacze w zakamarkach mózgu..... cieszę się tym czasem, bo to daje mi komfort i możliwość czerpania energii na trudny czas w pracy..... czas którego nie będę miała zbyt dużo dla siebie.....


a w obrazku jak zawsze muzyka,tym razem hipnotyczna inaczej niż zwykle.....