Niewyróbka z niewydymką...

no i pierdutło...

straciłam wczoraj pół dnia, na urzędy itp. itd. a dzisiaj od rana to co zwykle, czyli życie na czas, na wyznaczony posilek o godzinie, zakupy w biegu, obiad i... i pękłam... podniosłam głos na nestorkę... i nie dość, że mi teraz idiotycznie z tego powodu, to jeszcze dostałam podziękowanie za opiekę w takich słowach, że... a ciul z tym, tyle że zabolało do żywego... oczywiście to ja jestem ta najgorsza i mam wszystko w dupie... zabolało chyba bardziej niż zwykle, bo to dla niej zostałam w tym cyrku, dla niej załatwiam te wszystkie papierologie, użeram się z urzędami, adamsami i całą resztą świata, żeby się nie tułała po jakiś dps-ach czy innych umieralniach ( bo tam widzą ją adamsy najchętniej), żeby mogła spokojnie i z godnością dożyć swego... no to teraz mam za swoje... dałam palec to chce rękę i jeszcze więcej, a i to jest źle... czasami myślę co ja z tego mam, prócz arytmii, stresu, siwych włosów i gówien które sprzątam, odparzeń które leczę i ciągłego dopierdalania... jednego dnia chwali mnie pod niebo przed wszystkimi, jaką to ma dobrą córkę, ale jak czasem dopierdoli to mam dość... nie wytrzymałam, powiedziałam że skoro tak to jutro dzwonię do firmy i jadę do roboty, zostanie sama bo nikt się nią nie zajmie... poniosło mnie i wiem że nie powinnam, ale tym razem  szarpnęło do żywego, bo nie dość, że nie jest łatwa w obsłudze i współżyciu, nie chce współpracować jeśli chodzi o ogarnięcie jej chorób na tyle żeby nie cierpiała w bólach, to jeszcze napieprza tam gdzie najbardziej boli w jedyną osobę, która jej została... nigdy nie  byłam z nią blisko, ale teraz nawet nie mam ochoty się zbliżać na milimetr...  zmilczałam raz, drugi, tysięczny, ale dzisiaj się przelało... no kuźwa wiem że jej też niełatwo, że nie umie się pogodzić z tym, że jest zależna od kogoś, ale mogłaby się czasami zwyczajnie zamknąć... w takich chwilach żałuję, że wróciłam z Irlandii... chociaż jakbym została, też bym żałowała, tyle że na dystans... i po jaki ciul człowiek ma sumienie?... chyba żeby się męczyć... i wcale nie chcę żeby mnie chwaliła i dziękowała, wystarczy ja przestanie dopierdzielać na każdym kroku... wtedy będzie znośnie....