Wiosna panie sierżancie, że tak pojadę klasyką.....

pięknie.....


po prostu pięknie jest za oknem..... ptaki świergolą, słonko świeci, zaokienne 30+ zachęca do spaceru, więc spaceruję.....

na ten przykład wczoraj wzięłam udział w półmaratonie, bo jak wyszłam o godzinie 13-stej z domu, to wróciłam o 20-stej..... a pięknie było niemal jak dzisiaj.....

tak sobie myślę, że ciężko jest być kobietą, jak się ma usposobienie leniwca-powolniaka..... bo jakieś kosmetyczki, jakieś wizyty, jakieś jeszcze inne terminy i wszystko niemal w biegu, a to jeszcze książki odebrać z poczty, oczywiście z czystego lenistwa, co by zaś na drugi dzień nie iść..... a później idzie taki nieborak z kurtką pod pachą, książkami, zakupami, torbą przewieszoną przez ramię i oczywiście nie ma żadnej rezerwowej siatki no bo po co?.....


tyle, że to było nawet przyjemne, w końcu poświęcić sobie uwagę, a i kilka ważnych rzeczy załatwić po drodze ( takich co to korzyść dobrym ludziom przyniosą, a mnie duchową satysfakcję, że mogę pomóc, że w końcu to jest możliwe)


no i udało się załatwić, coś co mi na sercu zalegało..... sprawa nieprzyjemna i jak to zwykle bywa, tam gdzie wchodzą emocje, tam trudno zachować dystans i dojrzałość..... mnie się udało, a teraz niech się dzieje co chce, ja swoje zrobiłam, a czy ktoś mnie przez to znielubił, to już jego problem..... każda decyzja niesie za sobą konsekwencje, a ja nie z tych, którzy się płaszczą kiedy ktoś ich opluwa..... Wędrowiec mówi "bądź ponad to" i powiem Wam, że w tej sytuacji to było jedyne słuszne wyjście.....  jak mawia W.Młynarski "róbmy swoje" i chociaż minęło zaledwie kilkanaście godzin to niemal namacalnie czuję, jak świetnym uczuciem jest mieć czyste sumienie, po raz kolejny.....


lubię, lubię kiedy moje lustro się uśmiecha do mnie:)
więc klik w obrazek ;)

.....nigdy nie jesteś ubrany bez uśmiechu :) .....