4:18 welcome home..... sweet, lemon home.....

..... a właściwie już 5:28.....
śnieg i grad pożegnał mnie w Strande, a właściwie odprowadził niemal pod samą granicę.....a trudy przedłużonej przez niego podróży bardzo szybko dały się we znaki.....


ale rozjaśniony księżyc po drodze, zgrzyt klucza w zamku i zapach zacisza wynagrodziły to wszystko..... i jeszcze muzyka, którą miałam w uszach cały czas..... a tak przy okazji, to muzyczne cuda mam na mojej mp3 ;) tak poprzeplatane z sobą, że nawet nie jestem w stanie spamiętać co z czym.....


ale pamiętam przejmujące uczucie chłodu w stopy, aż do drobnych igieł które się wrzynają w skórę jak okruchy lodu..... pamiętam światła mijanych miast,  i serie migoczących falami na czerwono światełek wiatraków.... i kilka utworów, o których zapomniałam.....


i kiedy tak jechałam z głową opartą na offcopoduszce, przykryta czerwonym kocykiem mocy, mimo niesnu i niewygody, momentami bolesnej do..... było i jest mi radośnie.....


nie pamiętam kiedy ostatni raz "usłyszałam" przedświt, ten moment ciszy, który lubię najbardziej, ułamki sekund absolutu, kiedy to co nocne zacicha, a to co dzienne jeszcze nie obudziło się do życia..... dzisiaj to był moment kiedy stałam przed klatką bydynku.....


i nie pamiętam, kiedy ostatni raz witałam wschód słońca z kubkiem gorącej kawy, wgapiona w budzące się czerwoności..... i to nic..... to na prawdę nic, że niesen, ale te chwile, te wszystkie małe chwile..... to wrażenie, że wracam do kogoś bardzo ważnego, bliskiego, do..... siebie..... jest dobrze.....


dzień dobry:)

.....nigdy nie mogłabym zabawiać Ciebie,

byłabym zbyt przerażona, by spróbować,

ale czasami mówię jak zdrętwiała

i zapominam się,

i zapominam się,

i nie pytaj dlaczego.....